Coach George Dikeoulakos

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

2011-01-16T16:25:00.004+02:00

To read this post in English click here
Όλοι μας γνωρίζουμε την σπουδαιότητα της επικοινωνίας στην άμυνα. Πραγματικά έχω συναντήσει πολλές ομάδες των οποίων οι παίχτες επικοινωνούνε απίστευτα καλά μεταξύ τους, κάνουν καλές περιστροφές και παίζουν άμυνα μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Δεν ξέρω αν η Granada είναι μια απο αυτές τις ομάδες, αλλα η άμυνα που έπαιξαν εναντίον της Caja Laboral στην Ισπανική ACB ήταν εκπληκτική. Απολάυστε την!

Play για ευκίνητο 4άρι

2010-10-23T17:01:00.007+03:00

To read this post in English click here

Στο ευρωμπάσκετ νέων ανδρών 2009, η Ισπανία εκμεταλευόταν πάρα πολύ σωστά έναν παίχτη με το όνομα Pablo Aguilar. Με ύψος 2.09 ο Aguilar αγωνιζόταν στην θέση 4 και τον διέκρινε η άνεση που είχε να παίζει τόσο κοντά όσο και μακρυά απο το καλάθι, να μπορεί να σκοράρει απο όλα τα σημεία ακόμα και μετά απο ντρίπλα. Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε ένα απο τα συστήματα που χρησιμοποιούσε ο προπονητής του για να τον αξιοποιεί.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ

2010-10-06T18:02:00.003+03:00

To read this post in English click here

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα, μα οι υποχρεώσεις με μια εθνική ομάδα κυλούν σε ρυθμούς απίστευτους, διπλές προπονήσεις, ταξίδια, παιχνίδια, βίντεο, πρέπει να γίνουμε ομάδα που παίζει μπάσκετ επιπέδου μέσα σε ενάμιση μήνα...δύσκολα πράγματα ειδικά για μια ομάδα που δεν την γνώριζα όσο θα ήθελα όπως είναι η εθνική Λεττονίας. Ακολούθησαν τα δυο παγκόσμια, ανδρών και γυναικών, παρακολουθούσα 5-6 παιχνίδια την ημέρα, ακόμα κι όταν κλείνω τα μάτια μου νομίζω ότι βλέπω μπάλες να κατευθύνονται προς το καλάθι, παίχτες να τρέχουν παντού...
Τέλος πάντων, περισσότερα για τα παγκόσμια και τις εντυπώσεις μου θα αναφέρω αργότερα.
Η αλήθεια είναι πως το σημερινό θέμα είναι απλά κάποιες συσσωρευμένες ιδέες τις οποίες ήθελα να μοιραστώ μαζί σας εδώ και πάρα πολύ καιρό. Αφορμή στάθηκαν κάποια γεγονότα στα ελληνικά γήπεδα σε παιχνίδια εφηβικού πρωταθλήματος της σεζόν που μας πέρασε (τουλάχιστον τέσσερα υπέπεσαν στην αντίληψή μου τα οποία δυστυχώς πήραν και δημοσιότητα). Αναφέρομαι σε διαπληκτισμούς και βίαια γεγονότα μεταξύ φιλάθλων στα παιχνίδια αυτά, και ας μην γελιόμαστε οι φίλαθλοι αυτοί δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι γονείς των παιχτών των ομάδων που αγωνιζόντουσαν. Το θλιβερό αυτό φαινόμενο φυσικά ξεκινάει από την άσβεστη δίψα των γονέων για διάκριση των παιδιών τους σε σημείο όπου δεν μπορούν να διανοηθούν ή να δεχτούν κάποια ομάδα να παίζει καλύτερα από την δικιά τους, κάποιον αντίπαλο να υπερτερεί σε ταλέντο, ούτε καν κάποιο συμπαίκτη να παίζει περισσότερη ώρα ή να παίρνει κάποια σουτ! Δεν είναι ανάγκη καν να υπάρχουν όλα τα προηγούμενα, εδώ δεν περνάει καν από το μυαλό τους η ομάδα τους να είναι σε άσχημη ημέρα ή να είναι έστω κουρασμένη. Γι αυτούς όλα είναι μια συνομωσία και μια οργανωμένη αδικία σε βάρος του μοναδικού ταλέντου που έχει γεννήσει η μητέρα πατρίδα, του τέκνου τους. Τέτοιες νοοτροπίες ασφαλώς και δεν τις συναντάμε μόνο στην Ελλάδα ή τα τελευταία μόνο χρόνια. Στην Αμερική το πρόβλημα είναι τόσο μεγάλο που σε φόρουμ προπονητών πολύ συχνά γίνεται το πρώτο θέμα. Ισπανία Ιταλία επίσης αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα με τους γονείς. Αν με ρωτούσατε ποια είναι η λύση σε προβλήματα που δημιουργούν γονείς στους προπονητές στην ομάδα και κατ επέκταση στα παιδιά τους, δεν νομίζω ότι θα είχα εξαρχής μια έτοιμη απάντηση παρότι όλοι γνωρίζουμε ότι μια σειρά μέτρων θα βοηθούσε, όμως δεν θα ήταν αρκετό! Γενικά ποτέ δεν ήμουν των ακραίων αντιμετωπίσεων, όχι ότι φυσικά κάποιες φορές δεν χρειάζονται, αλλά γιατί πιστεύω πως δεν πρέπει να αφήνουμε τα πράγματα να φτάνουν μέχρι εκεί όπου σίγουρα θα υπάρχουν απώλειες εκατέρωθεν.
Σε αυτό που πάντα πίστευα ήταν στην ειλικρινή σχέση μεταξύ γονιού και προπονητή, και όχι στον πλήρη αποκλεισμό τους. Ο προπονητής χρειάζεται σε κάποιες περιπτώσεις την βοήθεια της οικογένειας, όπως και η οικογένεια την στήριξη του προπονητή σε αρκετά θέματα. Κάποτε είπα πως θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που στα πρώτα μου μπασκετικά βήματα είχα τον Κώστα Μπογατσιώτη να με καθοδηγεί. Αν δεν του παρουσιάζαμε καλούς βαθμούς κάθε τρίμηνο στο σχολείο, μας απειλούσε ότι θα μας έκοβε από την ομάδα...(“...θα σας διώξω από την ομάδα και θα γίνεται όλοι σας γκαζολίνες...”, εννοώντας ότι θα γίνουμε φρικιά όπως ο David Bowie στο video clip του όταν τότε πρωτοπαρουσίαζε το τραγούδι Gasoline...). Τέτοιους προπονητές στις μικρές ηλικίες είναι που χρειάζεται όχι μόνο το μπάσκετ αλλά γενικότερα η κοινωνία. Παράλληλα δεν άφησε ποτέ το περιθώριο σε κάποιον γονέα να σκεφτεί ότι μπορεί να επέμβει για να τον επηρεάσει σχετικά με την μπασκετική πρόοδο του παιδιού του. Από την μια πλευρά είχε βάλει όλους τους παίχτες να σκέφτονται πως μπορούν να γίνουν χρήσιμοι για την ομάδα, και από την άλλη – κι αυτό είναι το εκπληκτικό – είχε βάλει όλους τους γονείς να σκέφτονται με ποιο τρόπο μπορεί ο γιός τους να γίνει χρήσιμος στην ομάδα και με αυτόν τον τρόπο να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Το κλίμα ήταν τέτοιο που αρκετές συμβουλές αλλά και μπράβο τα παίρναμε από τους γονείς των συμπαικτών μας . Αυτά όμως συνέβαιναν διότι την εποχή του 80 η διοίκηση του ΠΑΠΑΓΟΥ αποφάσισε να δώσει τα ηνία όλων των υποδομών μέχρι και το εφηβικό σε έναν προπονητή με προσωπικότητα και γνώσεις, και όχι σε κάποιον άπειρο ή ανειδίκευτο. Τα αποτελέσματα που ήρθαν τα επόμενα χρόνια δικαίωσαν την κίνηση τους αυτή καθώς αυτή η φουρνιά παιχτών έφτασε την ομάδα στην Ευρώπη για όσους θυμούνται από ιστορία. Την εποχή όμως εκείνη υπήρχε γενικότερα στην κοινωνία διαφορετικό “πρόγραμμα” στα παιδιά. Τότε μεγαλώναμε στους δρόμους, με μπάσκετ ποδόσφαιρο κυνηγητό κρυφτό και πετροπόλεμο. Τα παιδιά πλέον μεγαλώνουν στα διαμερίσματα με internet play station και τηλεόραση. Είναι σαφέστατο πως τα παιδιά δεν ξοδεύουν την ενέργειά τους πουθενά. Αναγκαστικά τα γράφουμε σε ομάδες κολύμβησης ή κάποιου ομαδικού αθλήματος με σκοπό την άθλησή τους και με δεδομένη την ανάγκη τους να ξεδώσουν κάπου. Μα όποιος και αν είναι ο σκοπός του γονέα, αυτές οι ώρες για τα παιδιά παραμένουν οι ώρες παιχνιδιού. Οι ώρες που δεν χωράει η πίεση και οι συμβουλές του γονέα, οι ώρες που θα δουν τους φίλους τους και θα τρέξουν μαζί τους, θα γελάσουν μέσα από το παιχνίδι, θα συναγωνιστούν σε κάτι. Ποτέ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε οτι το παιδί μεγαλώνει σωστά μόνο αν αναπτύσσεται σωστά σε τρεις κατηγορίες: α)Σωματικά, β)πνευματικά και γ)ψυχικά. Η σωστή διατροφή και η μόρφωση ανήκουν στην «τροφή» των πρώτων κατηγοριών, το παιχνίδι ανήκει στην «τροφή» της τρίτης κατηγορίας. Αν εμείς οι γονείς πιέζουμε τα παιδιά μας την ώρα του παιχνιδιού, ωθώντας τα στον πρωταθλητισμό και στην επίτευξη στόχων από τόσο μικρή ηλικία, το πιθανότερο είναι τα παιδιά μας να μισήσουν τον αθλητισμό γενικότερα. Τα αποτελέσματα από ένα παιδί το οποίο θα αποσυρθεί από τον αθλητισμό από μικρή ηλικία για τον οποιονδήποτε λόγο είναι τραγικά. Προσέξτε πιθανές επιπτώσεις:
1- Ο αθλητισμός χάνει ένα πιθανό ταλέντο και η κοινωνία ένα πιο υγιές άτομο όπως και ο ίδιος μια πιο υγιή ζωή.
2- Πιθανών να μην γινόταν ποτέ καλός παίχτης, μα η αγάπη του για τον αθλητισμό να τον κρατούσε στον ίδιο χώρο στον οποίο θα μπορούσε να προσφέρει από άλλο πόστο ως προπονητής διαιτητής παράγοντας μάνατζερ κλπ (διότι στον υγιή αθλητισμό όλοι χρειάζονται).
3- Αν μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος θα είχε την τύχη να αναπτυχθεί οικονομικά θα μπορούσε να προσφέρει και ως χορηγός στην ομάδα ή στην άθλημα που αγάπησε.
4- Ακόμα και αν δεν γινόταν τίποτα από τα παραπάνω, έναν απογοητευμένο από τον αθλητισμό άνθρωπο τον χάνει πρώτα απ όλα το ίδιο του το άθλημα σαν οπαδό.
5- Και ίσως το χειρότερο απ' όλα είναι, ότι όντας ο ίδιος απογοητευμένος, δεν θέλει να περάσει στο ίδιο του το παιδί τα ίδια συναισθήματα και δεν το αφήνει κι αυτό να ασχοληθεί με τον αθλητισμό.

Δεν θέλω να επεκταθώ παραπάνω στο θέμα, εξάλλου είναι τόσο μεγάλο που πιθανών κάποιος κάποτε να γράψει βιβλίο σχετικά. Πρόθεση μου ήταν περισσότερο να δώσω τροφή για σκέψη σε προπονητές και παράγοντες. Δεν ξέρω αν σας κούρασα με τις παραπάνω σκέψεις μου, αφού κάνατε υπομονή όμως μέχρι εδώ, θα σας παρακαλούσα να παρακολουθήσετε την ολιγόλεπτη ταινία που είναι σχετική με το θέμα στην οποία πρωταγωνιστούν αρκετοί γνωστοί του μπάσκετ. Θα συνιστούσα ιδιαίτερα, να την δείξετε σε κάθε γονέα που φέρνει το παιδί του στο μπάσκετ. Ευχαριστώ τον καλό μου φίλο και προπονητή της San Jose Leon, Miguel Angel Estrada Blanco ο οποίος μου έστειλε την ταινία αυτή. Άλλο ένα από τα καλά του αθλητισμού, ότι έχω κάνει καλούς φίλους σχεδόν σε όλο το κόσμο.

Pick n roll: 3 έξω 2 μέσα

2010-06-11T04:45:00.004+03:00

To read this post in English click here!

Τα περισσότερα pick n roll που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε είναι με τον screener (συνήθως) να κόβει στην ρακέτα και τον άλλο ψηλό να βρίσκεται σε κάποιο σημείο του τρίποντου, δηλαδή 4 παίχτες ακροβωλισμένοι γύρω απο την γραμμή των 3 πόντων κι έναν μέσα. Ιδιαίτερα αποτελεσματικό είναι επίσης μια παραλλαγή με τον άλλο ψηλό να βρίσκεται στο middle post και να ζητάει μπάλα, όπως θα δούμε και στο βίντεο, δηλαδή με 3 παίχτες έξω και 2 μέσα. Προυπόθεση για να στηθούν τέτοιου είδους pick n roll είναι ο παίχτης με την μπάλα να είναι πολύ καλός πασέρ.

JUMPBALL ACTION

2010-05-12T22:46:00.004+03:00

To read this post in English click here

Λίγες είναι οι φορές που προπονητές έχουν αναφερθεί στο συγκεκριμένο θέμα, δεν είναι απο αυτά που μας κεντρίζουν το ενδιαφέρον, ακόμα και όταν με τους παλιούς κανονισμούς τα jumpball λαμβάνανε χώρα ακόμα περισσότερες φορές απ' ότι σήμερα. Κι όμως, με ενα γρήγορο καλάθι στο ξεκίνημα του παιχνιδιού, δίνεις στην ομάδα σου τα παρακάτω στοιχεία-πλεονεκτήματα:
-την αίσθηση οτι η ομάδα και το στοιχείο της ομαδικότητας λειτουργεί, κάτι που ανεβάζει την αυτοπεποίθηση και την ενέργεια.
-την ευκαιρία στον σκόρερ της ομάδας να “ζεσταθεί” νωρίς νωρίς, κάτι που του ανεβάζει την αυτοπεποίθηση.
-την ευκαιρία στην ομάδα να προγηθεί και απο τα πρώτα δευτερόλεπτα να εφαρμόσει πίεση σε όλο το γήπεδο, ακόμα και με τους ψηλούς.
-Βάζεις την αντίπαλη ομάδα να σε φοβάται απο το πρώτο δευτερόλεπτο, ειδικά αν έχεις πάνω απο ένα-δυο αντίστοιχα συστήματα.

Γενικά δεν μιλάμε για μια φάση η οποία κρίνει παιχνίδια, αλλά σαν μια φάση μέσα απο την οποία την οποία μπορείς να χτίσεις νωρίς νωρίς μια μικρή βάση για την συνέχεια.

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε δυο συστήματα για jumpball, αρκετά πετυχημένα και τα δύο.

ΤΟ ΒΗΜΑ ΖΙΚ ΖΑΚ (EUROSTEP)

2010-03-21T10:11:00.006+02:00

To read this post in English click here
Το μεγαλύτερο προσόν ενος παίχτη είναι η ικανότητά του να βρίσκει λυσεις μέσα απο την τεχνική του και τον συνδυασμό τεχνική-εφυία. Το βήμα ζικ ζακ (ή αλλιώς eurostep) είναι κάτι πολύ απλό μα θα πρέπει συχνά να το έχουμε στο προπονητικό μας πρόγραμμα, όπως και διάφορα είδη κινήσεων και τελειωμάτων. Πολύ απλά, μα αρκετά χρήσιμα.

ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ FOOTWORK

2010-02-15T04:09:00.006+02:00

To read this post in English click here!
Πιστεύω πως όλοι συμφωνούμε πως ασκήσεις με συνδυασμό εκρηκτικότητας και footwork είναι που βοηθάνε τρομακτικά έναν μπασκετμπολίστα. Παρακάτω θα δείτε 3 βιντεάκια με κάποιες ασκήσεις αυτού του είδους.

Στο πρώτο video θα δείτε μια άσκηση στην οποία όταν ο κόουτς φωνάζει "left" (ή αριστερα) τότε όλες οι παίχτριες πρέπει να κάνουν πολύ γρήγορα μια στροφή 45 μοιρών προς τα αριστερα και να επανέλθουν στην αρχική θέση. Στην εντολή "half left" (μισό αριστερά), οι παίχτριες θα πρέπει να κάνουν στροφή 90 μοιρών και πίσω. Στην εντολή "full left" (όλο αριστερά) οι παίχτριες θα πρέπει να κάνουν μια στροφή 190 μοιρών.
Εξαιρετική άσκηση την οποία "έκλεψα" απο τον coach Μίσσα.

Στο δευτερο βιντεο απλά θα δείτε ένα δείγμα απο προπόνηση εκρηκτικότητας με λάστιχα, ασκήσεις σαν κι αυτές υπάρχουν εκατομύρια στο internet.

Το τρίτο βίντεο περιέχει κι αυτό ένα μικρό κομάτι απο προπόνηση με ανεμόσκαλα. Να είστε σίγουροι οτι στο youtube μπορείτε να βρείτε αμέτρητες τέτοιες ασκήσεις.

VALENCIA

2009-12-27T00:18:00.011+02:00

To read this post in English click here

Μια απο τις ομάδες που μου άρεσε πάρα πολύ να παρακολουθώ κατά την περυσινή και προπέρσυνη περίοδο της Ισπανικής λίγκας (ACB), ήταν η VALENCIA του Φώτη Κατσικάρη. Η ομάδα του στεκόταν πάρα πολύ πειθαρχημένα στο παρκέ και φαινόταν ξεκάθαρα πως αυτό είναι έργο του προπονητή. Συνήθως όλες οι ομάδες παρουσιάζουν κάποια γνωστα συστήματα με κάποιες παραλλαγές, σπάνια βλέπουμε κάτι διαφορετικό. Η VALENCIA όμως έπαιζε κι ένα ξεχωριστό θα έλεγα σύστημα, με ιδιαίτερη επιτυχία, άπο το οποίο είχε πολλές επιλογές για να βγεί το τελικό σουτ.

ΑΕΡΟΒΙΑ – ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ BASKET

2009-11-02T16:17:00.004+02:00

To read this post in English click here!
Τόσο κατά την διάρκεια της προετοιμασίας, όσο και στην αγωνιστική περίοδο είναι αναγκαία η προπόνηση για την αύξηση ή την διατήρηση της αερόβιας ικανότητας. Ένας τρόπος προπόνησης είναι η διαλειμματική, όπου ο αθλητής εργάζεται για κάποιο συγκεκριμένο χρόνο, και μετά ξεκουράζεται, επίσης για συγκεκριμένο χρόνο, μέχρι να αρχίσει πάλι το έργο. Αναλόγως με το τι θέλουμε να επιτύχουμε ο χρόνος της ανάπαυλας ποικίλει. Στο παρακάτω video θα δείτε μια διαλειμματική προπόνηση σε γήπεδο μπάσκετ. Οι ασκήσεις όπως είπα μπορούν να ποικίλουν, με ή χωρίς μπάλα, με διάφορα είδη τρεξίματος. Η κεντρική ιδέα όμως είναι ότι δουλεύουμε 6 ασκήσεις των τριών λεπτών με ξεκούραση επίσης τριών λεπτών, δηλαδή αντιστοιχία έργου ξεκούρασης είναι 1 προς 1. Ακόμα όμως και σε ενα σταθμό/άσκηση άσκηση των τριών λεπτών μπορεί να υπάρχουν διάφοροι υποσταθμοί ή αλλαγή πλευρών κλπ χωρίς να διακόπτεται το τρέξιμο. Οι ασκήσεις στο γήπεδο μπασκετ με μπάλα εκτελούνται πιο ευχάριστα από τους αθλητές, ειδικότερα αν συνοδεύονται και από μουσική που ανεβάζει κι άλλο την διάθεσή τους.
Μια πρωτότυπη ιδέα είναι στα μουσικά κομμάτια να εντάσσονται ηχητικές παρεμβάσεις σε συγκεκριμένους χρόνους οι οποίες δίνουν το σινιάλο για την αλλαγή των σταθμών ή των ασκήσεων. Έτσι ο προπονητής που απασχολείται με τον χρόνο και την σφυρίχτρα, πλέον απασχολείται μόνο με την βοήθεια στις παίχτριες ή την οργάνωση των ασκήσεων, στήσιμο ή μάζεμα κώνων κ.λ.π.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

2009-10-01T00:46:00.003+03:00

To read this post in English click here

Όταν υπολείπονται ελάχιστα δευτερόλεπτα για την λήξη του ματς, και η ομάδα πρέπει να σκοράρει μέσα σε αυτά τα δευτερόλεπτα για να κερδίσει ή να ισοφαρίσει τον αγώνα, τότε χρειάζεται μια ειδική στρατηγική ή κάποιο ειδικά σχεδιασμένο σύστημα για να γίνει αυτό. Αυτές οι καταστάσεις ονομάζονται «ειδικές καταστάσεις». Μια τέτοια είδαμε και στο ευρωμπάσκετ του 2009 στο ματς Σερβία Τουρκία. Το χρονόμετρο έδειχνε 3΄΄4 όταν οι Σέρβοι σκόραραν και ισοφάρισαν. Ο κόουτς της Τουρκίας Τάνιεβιτς πήρε time out για να ενεργοποιήσει τον νόμο περί επαναφοράς από το κέντρο, αλλά και για να δώσει τις οδηγίες του για αυτή την ειδική κατάσταση. Οι παίχτες του τελικά δεν ευστόχησαν, αλλά η κομπίνα που παίχτηκε είναι αξιοπρόσεχτη!

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΛΤΣΗ

2009-08-29T00:13:00.005+03:00

To read this post in English, click here!

Έχει περάσει αρκετός καιρός από την μεγάλη επιτυχία της εθνικής γυναικών (για τα δεδομένα του γυναικείου μπάσκετ στην χώρα μας) την κατάκτηση δηλαδή της 5ης θέσης στο Ευρωμπάσκετ της Λετονίας που οδηγεί αυτόματα στο παγκόσμιο του 2010 αλλά και στο επόμενο Ευρωμπάσκετ του 2011, και πλέον μπορούμε να «αναγνώσουμε» όλα τα δεδομένα με ένα πιο ψύχραιμο μάτι. Αναμφισβήτητα μια καλή ομάδα την συνθέτουν πολλές καλές παίχτριες με ειδικούς ρόλους μέσα στο γήπεδο, μα η παίχτρια που θα ανεβάσει επίπεδο την ομάδα είναι δίχως άλλο πάντα η σκόρερ. Πριν το Ευρωμπάσκετ, σε κάτι φιλικά που δίναμε στην Ιταλία, ο coach της εθνικής Σερβίας μου είπε:
«…είναι απίστευτο το πώς κάποιες παίχτριές σας όταν αγωνίζονται με την Εθνική σας αποδίδουν όχι απλά καλύτερα, αλλά 500% παραπάνω από τις δυνατότητες τους… και έχετε και αυτή την Μάλτση, που για μένα είναι ο Michael Jordan του γυναικείου ευρωπαϊκού μπάσκετ…». Τον coach Antonic τον σέβομαι και τον εκτιμώ απεριόριστα και σαν άνθρωπο και σαν προπονητή, άλλωστε η φιλία που έχουμε κοντεύει τις δυο δεκαετίες, μα μου φάνηκε άκρως υπερβολική η δήλωσή του αυτή και γι’ αυτό το λόγο τα λόγια του είχαν σφηνώσει για τα καλά σε μια άκρη του μυαλού μου. Σήμερα πια μπορώ να πω ότι είχε απόλυτο δίκιο. Τα κατορθώματα της Μάλτση στο Ευρωμπάσκετ μόνο τον θρυλικό Michael θα μπορούσαν να θυμίζουν. Τότε, ο Michael έβγαινε πρώτος σκόρερ στο ΝΒΑ, ακριβώς ότι έκανε και η Εβίνα, άνετα μάλιστα, και χωρίς να το επιδιώξει και κυρίως χωρίς να γίνει εις βάρος της ομάδας (ακριβώς όπως και ο Michael). Τότε ο αμερικάνος σταρ έπαιρνε την ομάδα του από το χεράκι και την οδηγούσε σε τίτλους (κάτι σαν τίτλος είναι και για την εθνική μας η 5η θέση στο Ευρωμπάσκετ) κάνοντας όλους τους υπόλοιπους μη διάσημους για τα δεδομένα του ΝΒΑ συμπαίκτες του να αποδίδουν αρκετά παραπάνω από τις δυνατότητές τους (σας θυμίζει κάτι αυτό); Παράλληλα ο Michael Jordan ψηφιζόταν σαν ο καλύτερος αμυντικός του ΝΒΑ. Είμαι πολύ περήφανος για την ομάδα μας και την άμυνά μας για να ψηφίσω μόνο την Εβίνα σαν την καλύτερη αμυντικό, θεωρώ ότι η δουλειά που γινόταν στα μετόπισθεν ήταν ομαδική, άλλωστε στατιστικά βγήκαμε μακράν η καλύτερη άμυνα του Ευρωμπάσκετ, μα τα ίδια φυλλάδια των στατιστικών αναδεικνύανε την Εβίνα ως πρώτη στα κλεψίματα!!! Εδώ θέλω να σημειώσω πως προσωπικά θεωρώ απίστευτο και μοναδικό το γεγονός κάποιος παίκτης να βγαίνει πρώτος σκόρερ και ταυτόχρονα πρώτος στα κλεψίματα μιας διοργάνωσης, τον θεωρώ ως τον υπέρτατο αθλητή και μπασκετμπολίστα. Και φυσικά ο Jordan έβγαινε MVP του ΝΒΑ, και δικαιωματικά η Μάλτση πήρε τον ίδιο τίτλο στο Ευρωμπάσκετ σχεδόν παμψηφεί (μόνο ένας δεν την ψήφισε και πολύ θα ήθελα να ακούσω από τον ίδιο το γιατί, και αφού περάσει από ένα τρίλεπτο μπασκετικό στρατοδικείο να του αφαιρεθούν όποια αθλητικά διπλώματα κατέχει).
Όμως όλα αυτά που ανέφερα για την Μάλτση, είναι όλα αυτά που ξέρει όλος ο κόσμος και όλα αυτά που φαίνονται. Όμως αυτά που δεν φαίνονται και δεν γνωρίζει ο πολύς ο κόσμος είναι αυτά που έχουν πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη σημασία και σ’ αυτά θέλω να σταθώ. Πολλές φορές ακούω ότι το μπάσκετ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ χαρακτήρες. Δεν διαφωνώ ιδιαίτερα, όμως προσωπικά πιστεύω και σε μια άλλη προσέγγιση. Ότι το μπάσκετ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ χαρακτήρες. Εκεί φαίνονται οι δυνατοί, οι πεισματάρηδες, αυτοί που δεν τα παρατάνε ποτέ, οι ψύχραιμοι, οι ηγέτες, οι φοβητσιάρηδες. Δεν ξέρω εάν ο χαρακτήρας της Εβίνας στο γήπεδο διαμορφώθηκε με τα χρόνια, αλλά σίγουρα αυτό που αποκαλύπτει μέσω του μπάσκετ είναι η σιγουριά. Είναι σίγουρη μέσα και έξω από το γήπεδο. Είναι fighter και στο μπάσκετ και έξω από αυτό (μην ξεχνάτε σε μικρή ηλικία έφυγε από το σπίτι της στην Γουμένισσα και έφτασε να γίνει super star στην Ευρώπη). Μα το μεγαλύτερό της προσόν είναι ότι ξέρει να ακούει. Ρουφάει την κάθε λέξη που της λες, θέλει να μαθαίνει διαρκώς, παρατηρεί μέχρι και τις κινήσεις του σώματος του συνομιλητή της αλλά και την χροιά της φωνής του (σε σημείο που την καθιστά απίστευτη μίμο, κι αυτό είναι δείγμα της ικανότητάς της να παρατηρεί τα πάντα). Είναι ηγέτης παντού, στην εμψύχωση της ομάδας, στην καθοδήγηση, στην μεταφορά των εμπειριών της. Είναι μια κοπέλα που απλά όπου βρίσκεται, με την προσωπικότητα της επιβάλλει τους νόμους της. Ο νόμος στην ομάδα της είναι να την διευκολύνουν όλοι, όσο μπορούνε, για να σκοράρει. Ο νόμος στους αντιπάλους είναι να κατευθύνουν όλη τους την άμυνα επάνω της. Ο νόμος στην παρέα της είναι ότι η Εβίνα φτιάχνει το κέφι, κάνει την ζωή όλων πιο ωραία. Ο νόμος στους πανηγυρισμούς είναι να χορέψει η Εβίνα συρτάκι. Ο νόμος που έχει επιβάλλει η ίδια στο ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι να διαφημιστεί η Ελλάδα μέσω της Εβίνας. Ο νόμος που επέβαλλε στην έναρξη του Ευρωμπάσκετ ήταν να ξεσηκώσει τα πλήθη ζητώντας τους να ζητωκραυγάζουν όσο μπορούν πιο δυνατά για να τους πετάξει αναμνηστικές μπάλες. Ο νόμος της Εβίνας λέει στις συμπαίκτριές της πως δεν θα αφήσουν το μυαλό να νικήσει το κορμί τους, γιατί όπως πολύ σωστά υποστηρίζει, η κούραση ξεκινάει πάντα από το μυαλό. Ο νόμος της Εβίνας απέναντι στην ίδια λέει ότι το πάθος την συνοδεύει παντού, σε ότι κι αν κάνει! Ακόμα και όταν προσπαθεί να διορθώνεται. Ο νόμος που επέβαλε στον εαυτό της μετά από ένα κακό παιχνίδι μαζί με την συμπαίκτριά και συγκατοίκησα της στις αποστολές Τούλα Καλέντζου (εξίσου μεγάλη και εξαίρετη προσωπικότητα) ήταν όχι να κρυφτούν και να αποποιηθούν ευθυνών, αλλά να αναρτήσουν ένα χαρτί έξω από το δωμάτιο τους που έγραφε «το δωμάτιο των 3/20 σουτ τριών πόντων».
Και για να μην παρεξηγηθώ, αυτό το δικαίωμα να επιβάλλει τον νόμο της παντού, το κέρδισε με την αξία της, τον χαρακτήρα της, την προσωπικότητά της, και είναι αρεστό από παντού.
Αντί επιλόγου θα ήθελα να αναφέρω πως σκοπός των γραπτών αυτών δεν είναι η εξύμνηση της Μάλτση. Απλά με αυτήν ως τέλειο παράδειγμα, νομίζω φαίνεται ολοκάθαρα η σημασία του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του αθλητή ως προς την εξέλιξή του, και το πόσο σημαντικό είναι εμείς (σαν προπονητές και σαν γονείς) να δουλεύουμε (και) επάνω στους τομείς της ανάπτυξης της προσωπικότητας των παιχτών. Εξίσου σημαντικό με την θέληση, την πάλη με τον ίδιο του τον εαυτό, αλλά και την γνώση του ποιος πραγματικά είναι σαν άνθρωπος και σαν παίχτης και το ποιος πρέπει να γίνει, πράγματα που αρχίζω και διακρίνω και στην Στέλλα Καλτσίδου κυρίως, την νέα μεγάλη ελπίδα της Ελλάδας για να γίνει σούπερ σταρ στην Ευρώπη, αλλά σιγά σιγά και σε άλλες παίχτριες αυτής της φουρνιάς. Κι επειδή ξέρω καλά την Εβίνα, δεν νομίζω ο παραλληλισμός με τον Jordan να την ικανοποιεί ακόμα και αν την κολακεύει. Νομίζω ότι ο νόμος της μας επιβάλλει να μην την συγκρίνουμε ή παραλληλίζουμε με κάποιον/α άλλον/η, αλλά να την αναγνωρίζουμε ως την ΕΒΙΝΑ ΜΑΛΤΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΠΡΟΘΕΡΜΑΝΣΗ 1

2009-08-21T01:06:00.006+03:00

To read this post in English click here
Σε αυτο το video θα δούμε ενα διαφορετικό τρόπο προθέρμανσης, μια νεα ιδέα που εφάρμοσε ο γυμναστής της Εθνικής γυναικών και νέων ανδρών, Ανδρέας Μαύρος. Η αλήθεια είναι οτι δεν συνηθίζουμε να κάνουμε τέτοια είδη ζεστάματος καθώς προτιμούμε να περνάμε 15 λεπτά σε ατομική τεχνική, τακτική ή σουτ απο φάσεις συστημάτων, όμως κάποιες δεδομένες στιγμές χρειαζόταν να ξεφύγουμε απο την ρουτίνα και αυτός ο συνδυασμός τρεξίματος και δυναμικών διατάσεων εφαρμόστηκε πάρα πολύ καλά σε αυτήν την προπόνηση της εθνικής γυναικών που θα παρακολουθήσετε.
Αξίζει να σημειωθεί οτι προηγήθηκε ενα ελαφρύ ζέσταμα με μπάλες, ενω μετά ακολούθησε ενα αερόβιο πρόγραμμα μέσα στο γήπεδο, κι αυτό με μπάλες.

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε (απο ενα βιντεο που βρήκα στο youtube), ένα ακόμα πρόγραμμα δυναμικών διατάσεων.

ΝΕΑ ΙΔΕΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΪΝΟΥ PICK N ROLL

2009-07-04T17:45:00.001+03:00

To read this post in English click here

Είναι ο δεύτερος χρόνος όπου η εθνική Ελλάδος γυναικών παρουσιάζει μια εντελώς πρωτοποριακή και ασυνήθιστη αντιμετώπιση στην επίθεση με side pick n roll, με ομολογουμένως ιδιαίτερη επιτυχία.
Οι κανόνες οι οποίοι διέπουν αυτήν την άμυνα είναι οι εξής:
1- H αμυντικός που μαρκάρει την παίχτρια με την μπάλα την στέλνει προς το καλάθι απαγορεύοντας της την χρησιμοποίηση του pick n roll.
2- Η αμυντικός της screener μένει κολλητά στην παίχτριά της.
3- Η αμυντικός που μαρκάρει την άλλη ψηλή που δεν συμμετέχει στο screen προστατεύει το καλάθι.
4- Η περιφερειακή της weak side που βρίσκεται πιο κοντά στην baseline κατεβαίνει σχεδόν κάτω από το καλάθι και πάντα μπροστά από την ψηλή που βρίσκεται στο low post.

Η περιστροφή στην περίπτωση που η μπάλα περάσει στην weak side γίνεται ως εξής.
1- Η περιφερειακή που δεν έχει κατέβει κάτω από το καλάθι βγαίνει πάντα στην πρώτη πάσα.
2- Η περιφερειακή που είχε κατέβει κάτω από το καλάθι βγαίνει πάντα στην δεύτερη πάσα.

ΔΙΑΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΣΧΟΙΝΑΚΙΑ

2009-05-27T03:51:00.008+03:00

To read this post in English click here
Αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός διότι πάντα στις ομάδες που δούλεψα υπήρχε οχι απλά "κάποιος" γυμναστής, αλλά ο γυμναστής ο οποίος μας άλλαζε επίπεδο και είχε την ομάδα πάντα φορμαρισμένη την εποχή που έπρεπε. Κώστας Ντάκουλας, Βαγγέλης Ανυφαντής, Κώστας Σταυρακόπουλος, Τάσος Μάρας, Αντρέας Μαύρος είναι κάποια απο τα ονόματα αυτών οι οποίοι ήταν πολύ σημαντικοί για την επίτευξη των στόχων μας. Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε την εθνική γυναικών και τον Αντρέα Μαύρο στην εκτέλεση κάποιων διατατικών ασκήσεων με σκοινάκια.

Η ΟΜΑΔΑ

2009-04-20T00:42:00.002+03:00

To read this post in English click here
Μια από τις πολλές βασικές έγνοιες που έχουμε εμείς οι προπονητές στο μυαλό μας είναι το πως θα κατορθώσουμε να κάνουμε 12 παίχτες να μοιάζουν με ομάδα και έτσι να συμπεριφέρνονται στο παρκέ. Χρησιμοποιούμε πολλά τρικ για να το πετύχουμε αυτό. Τους ντύνουμε ομοιόμορφα στα ταξίδια ή ακόμα και την ώρα του φαγητού, τους βάζουμε στα δωμάτια όπως εμείς θέλουμε και όχι όπως αυτοί προτιμούν, κάνουμε δείπνα προς σύσφιξη σχέσεων, προετοιμασίες με πολυήμερες διαμονές σε ακριβά ξενοδοχεία, μέχρι και διαμονή σε ελεύθερο camping στο βουνό έχω ακούσει όπως και ομαδικό σπάσιμο βράχων με σφυριά και αξίνες...(???)... Τα περισσότερα είναι καλές ιδέες, μα νομίζω ότι κάπου εκεί σταματάει η προσπάθειά μας και επαναπαυόμαστε στο φιλότιμο και την "καλή χημεία" των παιχτών.
Κι όμως, ξεχνάμε κάτι πολύ πολύ βασικό. Ότι για να κάνουν κάτι οι παίχτες μας και να αποδώσει, πρέπει να είναι συνειδητό. Οι γενιές έχουν αλλάξει, πάρτε για παράδειγμα πριν 20-30 χρόνια ο προπονητής αρκούσε να δώσει μια εντολή και ήταν μαθηματικά σίγουρο ότι οι υπάκουοι παίχτες του θα την εφάρμοζαν μόνο και μόνο γιατί το είπε ο κόουτς. Στις μετέπειτα γενιές της αμφισβήτησης, ο παίχτης πριν κάνει κάτι θέλει να αναλύσει το γιατί πρέπει να το κάνει, και αν δεν το καταλάβει δεν πρόκειται να το κάνει, ή τουλάχιστον δεν θα το κάνει τόσο καλά όσο το θέλει ο προπονητής του. Επομένως, για να επανέρθουμε στο θέμα μας, για να γίνουν οι 12 παίχτες ομάδα, δεν αρκεί να τους το επιβάλλουμε ή να τους οδηγήσουμε σε αυτά τα μονοπάτια. Χρειάζεται να τους πάρουμε από το χέρι και να τους καθοδηγούμε βήμα βήμα. Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι μιλάμε σε ανθρώπους αρκετά ώριμους πνευματικά για να καταλαβαίνουν τι τους λέμε, μα όχι τόσο ώριμους και ¨περπατημένους¨ στην ζωή για να κατανοούν πλήρως το πως θα γίνονται αυτά που λέμε.
Στους παίχτες μας δεν θα πρέπει ποτέ να σταματάμε να τους διδάσκουμε όποτε νιώθουμε ότι το έχουν ανάγκη. Δεν διδάσκουμε μόνο άμυνα επίθεση ή τους επιπλήτουμε σε θέματα συμπεριφοράς. Θυμηθείτε τους προπονητές που αγαπήσατε όταν κάνατε εσείς τα πρώτα σας βήματα. Γιατί τους αγαπήσατε άραγε; Πολύ απλά γιατί ήταν το πρώτο σας ίνδαλμα στο χώρο, γιατί σας ενέπνεε μαγεία και αγάπη για το μπάσκετ χωρίς απαραίτητα να μίλαγε πάντα ή μόνο για το μπάσκετ. Θυμάμαι τον πρώτο μου προπονητή με τόση ευγνωμοσύνη και αγάπη. Ο Κώστας Μπογατσιώτης δημιούργησε μια μεγάλη φουρνιά παιχτών στον Παπάγο οι οποίοι έκαναν καλή καριέρα με την ομάδα, μα ποτέ δεν θα ξεχάσουμε επίσης τον τρόμο που νιώθαμε όταν υποχρεούμασταν να του δείξουμε τους ελέγχους από το σχολείο, μέχρι που μας απειλούσε ότι θα μας σταματήσει από το μπάσκετ αν δεν βελτιωνόμασταν. Αυτός ο άνθρωπος μας ενέπνεε όχι μόνο στο μπάσκετ αλλά και στην ζωή. Τέτοιου είδους προπονητές δεν πρέπει να σταματήσουμε ποτέ να είμαστε, είτε κοουτσάρουμε μίνι, είτε επαγγελματική ανδρική ομάδα Ευρωλίγκας. Διότι όπως είπε κάποτε ο μεγάλος Zeljko Obradovic, "...όσο αυστηρός ή πολύ πολύ σκληρός θέλεις να είσαι με τους παίχτες σου μέσα στο παρκέ, άλλο τόσο κοντά τους στα προβλήματά τους πρέπει να είσαι και εκτός παρκέ, αλλιώς δεν θα πετύχεις τίποτα...". Κι επειδή πέρασα σαν προπονητής κι από ακαδημίες αλλά και από επαγγελματική ομάδα Ευρωλίγκας, σας διαβεβαιώνω ότι είτε μιλάμε για παιδιά, είτε για σούπερ σταρ και επαγγελματίες παίχτες, όλοι κάποια στιγμή τυχαίνει να έχουν προσωπικά προβλήματα, άλλης φύσεως βέβαια.
Στις πρώτες μου προπονήσεις στην ομάδα του Αθηναϊκού, κάπου τον περασμένο Ιούνιο, σε μια από τις ομιλίες μου προσπάθησα να δώσω στις παίχτριές μου να καταλάβουν την σημασία της δεμένης ομάδας. Υπήρχαν πολλές φήμες για κακές σχέσεις μεταξύ των παιχτριών, μα δεν ήθελα να πιστέψω τίποτα, απλά έδωσα μεγαλύτερη βάση στην ομιλία περί ομάδας. Τους εξήγησα ότι για να πετύχει μια ομάδα χρειάζεται να ανέβει κάποια σκαλοπάτια. Αν κάποιο σκαλοπάτι δεν είναι σταθερό τότε θα γκρεμιστεί όλο το οικοδόμημα. Και το πρώτο σκαλοπάτι ήταν να γίνουν ομάδα! Τους έθεσα προ των ευθυνών τους ότι αυτό ήταν καθαρά μια δικιά τους υπόθεση, στα υπόλοιπα σκαλοπάτια θα μπορούσα να συμβάλω κι εγώ για να τα χτίσουμε και να τα ανεβούμε, μα αν το πρώτο δεν το χτίσουν πάνω σε γερά θεμέλια αυτές τότε δεν θα κάνουμε τίποτα. Λίγες μέρες αργότερα κατάλαβα ότι όλα αυτά που είχα πει μάλλον ταξίδεψαν στον αέρα, παρ' ότι όλες δείξανε να συμφωνούνε και να καταλαβαίνουν τι εννοώ. Συγκεκριμένα τρεις συμπαίχτριές τους όπως και ο προπονητής τους, διεκδικούσανε με την Εθνική ομάδα μια ακόμη πρόκριση σε Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, με τρία παιχνίδια στην Ελλάδα και τρία εκτός. Βάλαμε την ώρα της προπόνησης νωρίς έτσι ώστε να μπορέσουν οι παίχτριες του Αθηναϊκού να παρακολουθήσουν το ματς, κάτι που ζητήσαμε. Ζήτημα ήταν αν ήρθαν δυο. Πριν τον επόμενο αγώνα της Εθνικής κατάφερα και βρέθηκα σε μια προπόνηση του Αθηναϊκού. Είχαμε άλλη μια ομιλία, διαφορετική αυτή την φορά. Μάλλον καμία δεν είχε καταλάβει πόσο σημαντικό ήταν για τις διεθνείς μας και φίλες τους ή απλά συμπαίκτριές τους, η πρόκριση. Τους θύμισα περιστατικά που γνώριζα, που κάποιες ήταν παρούσες την ώρα που ορκιζόταν η συμπαίκτριά τους για να πάρει το πτυχίο της από το πανεπιστήμιο, δεν θα μπορούσε να κάνει το ίδιο για τους αγώνες πρόκρισης; Προσπάθησα να τους δώσω να καταλάβουν ότι τον συμπαίχτη μας δεν είναι ανάγκη να ταιριάζουμε για να τον αγαπάμε και να του συμπαραστεκόμαστε. Απλά πρέπει να είμαστε δίπλα του γιατί είναι κι αυτός ένας από εμάς. Νομίζω ότι φάνηκε σαν να τους το επέβαλλα, όμως το καλό ήταν ότι κατάλαβαν πως δεν είμαι από τους ανθρώπους που λένε κάτι έτσι απλά για να το λένε μα επιμένουν μέχρι να γίνει. Με χαρά είδα στο επόμενο ματς της Εθνικής σχεδόν όλη την ομάδα, αν και ήξερα ότι είχαμε ακόμη πολύ δουλειά να κάνουμε σε αυτόν τον τομέα. Χρησιμοποίησα αρκετά από τα τρικ που ανέφερα στην αρχή, περισσότερο όμως κοίταζα να τους μιλάω απ' ευθείας στην καρδιά και όχι μόνο στα αυτιά. Προσπάθησα να τις πείσω πως για να πετύχουν αυτό που θέλαμε δεν ήταν ανάγκη να προσπαθήσουν να γίνουν φίλες, μόνο να σεβαστούν την διαφορετικότητα της άλλης. Απλά έπρεπε να καταλάβουν τι μπορούσε να κάνει η άλλη, και κυρίως τι ΔΕΝ μπορούσε να κάνει! Πάνω σε αυτό δουλέψαμε περισσότερο, εκεί ακριβώς αρχίσανε να αποδίδουνε σεβασμό η μια στην άλλη, τότε ήταν που άρχισε να αγαπάει η μία την άλλη. Γιατί τότε, πολύ απλά, δεν την ένοιαζε καμία αν δεν είναι τέλεια, ήξερε ότι την σεβόντουσαν για ότι ακριβώς ήταν.
Τελικά η ομάδα έκανε μια καταπληκτική χρονιά. Τέτοιο δέσιμο παιχτριών δεν έχω δει ούτε σε αντρική ομάδα, αν και υπήρχαν πολλές διαφορετικές κατηγορίες παιχτριών.
Παλιές-νέες, Ελληνίδες-ξένες, μεγάλες-μικρές, ιδιότροπες-πιο εύκολες, έμπειρες-άπειρες, παίχτριες με μεγάλη συμμετοχή-παίχτριες με μικρό χρόνο συμμετοχής κ.ά. Όλες βοηθήσανε στην δημιουργία αυτού του κλίματος, αυτών των σχέσεων. Μα αυτό που με εντυπωσίασε ήταν πως στις δύσκολες στιγμές όλες προσπαθούσαν να στηρίξουν η μια την άλλην.
Πριν μια εβδομάδα (δέκα μήνες μετά την πρώτη μου ομιλία στην ομάδα) έχασα τον πατέρα μου. Όλες οι παίχτριες θέλησαν να παρευρεθούν στην κηδεία για να μου συμπαρασταθούν, κάποιες μάλιστα άλλαξαν και τα εισιτήρια τους παρ' ότι η σαιζόν είχε τελειώσει για αυτές και ετοιμαζόντουσαν για ολιγοήμερες διακοπές. Δεν το έκαναν σποραδικά, παρευρέθησαν σαν ομάδα και έδειξαν πόσο ενωμένες είναι όταν ένας δικός τους άνθρωπος τους είχε ανάγκη. Τους ευχαριστώ θερμά γι' αυτό. Η παρουσία τους και τα λόγια τους ήταν βάλσαμο για μένα. Μα μου έδειξαν επίσης για ποιο λόγο αν και outsider πήραν το πρωτάθλημα και μάλιστα αήττητες, πως ήταν ενωμένες στα δύσκολα ακριβώς όπως εκείνη την ημέρα, γιατί έκαναν την πορεία που έκαναν. Γιατί πρώτα έγιναν ομάδα με συνειδητή προσπάθεια, αλλά και γιατί ότι κι αν έκαναν στη συνέχεια, το έκαναν με συνειδητή προσπάθεια!!!