Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΜΙΚΡΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ

Τα τελευταία δυο χρόνια έχω την τύχη να παρακολουθώ αγώνες προμίνι και μίνι. Πραγματικά είναι τύχη να βλέπεις σε τόσο μικρή ηλικία παιδάκια να αφομοιώνουν κινήσεις, τεχνικές, τακτικές και κυρίως να μαθαίνουν τις αρχές της πειθαρχίας του αλληλοσεβασμού και της συνεργασίας. Αφορμή στο να παρακολουθώ αυτούς τους αγώνες είναι ϕφυσικά ο γιος μου ο οποίος μαθαίνει τα βασικά του αθλήματος, όπως και τις αρχές που διέπουν τον αθλητισμό γενικότερα, μεσα απο έναν σύλλογο με παράδοση στο να αναδυκνείει όχι μόνο ταλέντα αλλά και προπονητές μα και ϕφιλάθλους γενικότερα. Δεν ξέρω αν ποτέ ο γιος μου ϕφτάσει ψηλά στο μπάσκετ, και ουτε που με ενδιαφέρει, το μόνο που με νοιάζει είναι να βλέπω εναν υγιέστατο παιδί να παίζει όσο μπορεί, όποιο άθλημα και αν του αρέσει.
Σε έναν απο τους τελευταίους του αγώνες που ήμουν παρών, βλέποντας την αντίπαλη ομάδα, πραγματικά αναρωτήθηκα αν ο σύνδεσμός μας (προπονητών) έχει κάνει κάπου κάποιο λάθος. Παρ ότι διοργανώνει σεμινάρια επι σεμιναρίων, το ίδιο κάνουν και κάποιες ενώσεις, πολλοί παρουσιάζουν στο ιντερνετ κατευθύνσεις προπονητικές για κάθε ηλικία και για κάθε επίπεδο, μα ξανά και ξανά βλέπουμε τα ίδια τραγικά λάθη απο τους προπονητές. Είδα μια ομάδα 11 χρονών, να παίζει συνέχεια pick n roll καταστάσεις, choice, horns, transition συστήματα και άλλες καταστάσεις όπου νόμιζα πως παρακολουθούσα αγώνα αντρικής ομάδας, έτοιμος ήμουν να βγάλω το σημειωματάριό μου και να κρατάω σημειώσεις και συστήματα που θα πρέπει να συστήσουμε στους προπονητές ευρωλίγκας. Κάποια στιγμή κάποιος δεν πρέπει να πει στον προπονητή αυτών των παιδιών οτι σε αυτή την ηλικία ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να παίζουμε τέτοια επιθετικά συστήματα, παρά μόνο κινήσεις που έχουν πάσα και κοψίματα, αλλαγές πορείας, θέσεις τριπλής απειλής, διείσδυση και σουτ; Μα τόσες ϕφορές τα έχουν επισημάνει όλοι οι ειδικοί, σε σχολές σε σεμινάρια και όπου αλλού τους δινόταν η ευκαιρία. Δεν είναι λογικό κάποιος που αναλαμβάνει μια δουλειά σε νέα παιδιά, εφηβικό παιδικό μίνι ή ακαδημίες, να μάθει πρώτα 2-3 πράγματα σχετικά με τις ηλικίες αυτές; συνάντησα γνωστους μου απο την ομάδα αυτή που με ρωτούσανε πως τους είδα και ντρεπόμουν να τους πω την αλήθεια. Φυσικά είδα κι άλλα πράγματα, 11 χρονο παιδί να είναι τραυματισμένο αλλά ο εν λόγω προπονητής να το κρατάει μέσα κουτσένοντας για να κερδίσει τον αγώνα. Δεν έχει σημασία που σε αυτές τις ηλικίες πρέπει να παίζουν όλοι. Ειδα παιδάκι να πλησιάζει με την μπάλλα προς τον αντίπαλο πάγκο στην πλάγια γραμμή και ο προπονητής να ουρλιάζει στα μούτρα του "ΑΜΥΝΑ ΡΕ ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑΑΑ", σαφώς και απευθυνόταν στον παίχτη του τον αμυντικό με σκοπό όμως να πανικοβάλλει ο ίδιος ο προπονητής με τις φωνές του τον επιθετικό με την μπάλλα. Το παιδάκι πρέπει να είδε προς στιγμήν το νόημα του πανικού σε όλο του το μεγαλείο, και αυτό οχι μόνο μια ή δυο ϕφορές αλλά σχεδόν κάθε φορά που ντριπλάρανε στο δευτερο ημίχρονο προς την μεριά του αντίπαλου πάγκου. Είδα επίσης στις δύσκολες στιγμές με αριστοτεχνική μαεστρία να βάζει τα δάχτυλά του στο στόμα σαν τσοπάνης και να σφυρίζει ο ίδιος με αποτέλεσμα όλοι να σταματάνε ενώ ήταν έτοιμοι να βάλουν καλάθι στην ομάδα του. Είδα στο ημίχρονο να μιλάει άσχημα στους παίχτες του γιατί έχαναν 20 πόντους. Είδα στο τέλος του αγώνα εξαγριωμένους γονείς της αντίπαλης του ομαδας να του μιλάνε τόσο άσχημα που πλέον είχαν ξεχάσει για ποιο σκοπό πήγανε στο γήπεδο, ευτυχώς όμως προς τιμήν του ο πραγματικά κατά τα άλλα συμπαθέστατος προπονητής (ίσως το μοναδικό που έκανε σωστό) δεν αντέδρασε σε καμία πρόκληση αν και πιστέψτε με ήταν αρκετα βαρείς χαρακτηρισμοί.
Βέβαια είδα και άλλα πράγματα, όμως απο την άλλη ομάδα, του γιου μου. Προπονητή που ενω κάποια στιγμή κέρδιζε με 20 πόντους, προτίμησε να ρισκάρει να χάσει το ματς αλλά να μοιράσει ακριβοδίκαια το χρόνο σε όλα τα παιδιά. Είδα προπονητή που δεν δίστασε να κρατήσει τους γονείς μακρυά απο τα παιδιά ωστε να τα ηρεμήσει ο ίδιος. Και όπως είναι απόλυτα φυσιολογικό είδα τους γονείς της νικήτριας ομάδας τρομερά περήφανους και ικανοποιημένους για την νίκη των μικρών τους παιδιών. Απλά σε 4 χρόνια όταν έρθει η ώρα να αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν η ομάδα που κερδίζανε στα μίνι να παίρνει πρωτάθλημα Ελλάδος στους παίδες και αργότερα στους εφήβους ενω οι ίδιοι με το ζόρι θα περνάνε στον επόμενο γύρο της ένωσης, πώς είναι δυνατόν τα ταλέντα της άλλης ομάδας να είναι στις εθνικές ομάδες ενω τα δικά τους να μην μπορούν να σταθούν πουθενά, τότε θα πρέπει να αναλογιστούν τι πήγε λάθος στην εκμάθηση των βασικών στα δικά τους παιδιά, τι είδους μπάσκετ μάθανε στην ηλικία που έπρεπε. Και φυσικά θα έπρεπε να ξέρουν τόσο οι ίδιοι όσο και ο (κατα τ άλλα συμπαθέστατος) προπονητής τους, πως πρακτικές σαν αυτές που χρησιμοποίησε, μπορούν αν θέλου να τις πράξουν όλοι. Όμως δεν θέλουν. Γιατί δεν πρέπει. Δεν μιλάμε για επαγγελματικό πρωτάθλημα, ούτε καν για παιχνίδια εφηβικού ή παιδικού. Τα μικρά παιδιά τα οποία τώρα προσπαθούμε να τα μυήσουμε στο μπασκετ και στον αθλητισμό γενικότερα, πρέπει να τα προσεγγήσουμε τόσο αυτά όσο και αυτή την προσπάθεια εντελώς διαφορετικά, και απο τεχνικής πλευράς αλλά και απο παιδαγωγικής και ψυχολογικής.
Είμαι σίγουρος πως η πληροφόρηση στις μέρες μας είναι το πιο ευκολο πράγμα του κόσμου. Οι προπονητές που μοιράζουν τις γνώσεις τους δεν είναι λίγοι. Ιστοσελίδες και blogs προπονητικά υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες. Μια απο τις καλύτερες ιστοσελίδες είναι και το www.coachbasketball.gr. Η προσπάθεια τους είναι πραγματικά αξιέπαινη, προσπαθούν να κάνουν για λογαριασμό άλλων αυτο που βαριούνται οι περισσότεροι να κάνουν. Να συλλέξουν δηλαδή τις καλύτερες πληροφορίες απο όλα τα websites youtube κλπ και να τις παρουσιάσουν στους Έλληνες προπονητές. Σε αυτό το σάιτ εντελώς τυχαία ανακάλυψα και μια ομιλία του Κώστα Μίσσα περί αναπτυξιακού. Μετά λύπης μου διεπίστωσα οτι οι παρευρισκόμενοι σε αυτή την ομιλία δεν ήταν παρά καμιά δεκαριά, οπότε είναι λογικά αυτά τα φαινόμενα που σας περιέγραψα πιο πάνω. Αφού όμως κάποιοι δεν είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν αυτή την ομιλία, δεν είναι έξυπνο να την παρακολουθήσουν έστω κι απο εδώ;

http://www.coachbasketball.gr/2013/11/missas-seminario-ypodomon-basket.html

Ας ελπίσουμε κάποια πράγματα να αλλάξουν, αλλά ας μην γελιόμαστε, τα περισσότερα εμείς οι προπονητές πρέπει να τα αλλάξουμε.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ωραίο το άρθρο Τζώρτζη.Μήπως όμως θα ήταν καλό να αναφέρεις και το όνομα της ομάδας αυτής που έχει αυτόν τον προπονητή έτσι ώστε να ξέρουμε ποιος είναι αυτός?Δεν πειράζει που θα γίνεις κακός.Την αλήθεια θα πεις άλλωστε!
Ευχαριστω πολυ!

George Dikeoulakos είπε...

Oxi βέβαια. Δεν χρειάζεται να είμαστε κακοί ούτε να στιγματίζουμε προπονητές. Άλλωστε μπορεί να καταλάβει και να διορθωθεί και ο ίδιος. Όλοι έχουμε κάνει λάθη. Κι εγω κι εσύ και όλοι μας. Δεν μας πέρασαν όμως απο το απόσπασμα και να μας δείχνουνε με το δάχτυλο. όμως μάθαμε απο τα λάθη μας. Είναι άλλων δουλειά να τον κρίνουν, όχι δικιά μου. Εγώ απλά επισήμανα κάποια σοβαρά λάθη!

giovl είπε...

Καλησπέρα coach
Είμαι προπονητης μικρών ηλικιών εδώ και 10 χρόνια.Διάβασα το άρθρο σου το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.Θέλοντας όμως να άποδωσω όλη την άληθεια θα ήθελα να θέσω τη ρίζα του προβλήματος που δεν είναι άλλη απο τη δόμη των γυμναστικών συλλόγων αλλά και των κανονισμών διεξαγωγής των αγώνων στις μικρές ηλικίες.
Ξεκινώντας απο το πρώτο θεμα καταλαβαίνουμε όλοι πως όταν σε πολλούς συλλόγους,αν όχι τους περισσότερους, η διοίκηση αποτελείται απο άτομα τα οποία καμία σχεση με το άθλημα δεν έχουν τα τραγικά φαινόμενα τα οποία περιγράψατε δε θα σταματήσουν ποτε.Δυστηχώς πολλοί προπονητές μπαίνουν στη λογική νίκη-ήττα κ οχι στη λογική της προσπάθειας και της βελτίωσης, λόγω των διοικήσεων οι οποίες μόνο αυτο καταλαβαίνουν.(Πιθανή λύση στο πρόβλημα η αλλαγή του καταστατικού κ η δημιουργία διοικήσεων απο πτυχιούχους της αθλητικής διοίκησης).
Τώρα θα αναφερθώ στο δεύτερο σκέλος το οποίο ειναι και το ποιό λυπηρό.Όταν η διοργανώτρια αρχή των τουρνουά του μίνι βάζει σκορ,βαθμολογίες και παιχνίδια playoff διεξάγωντας ενα πρωτάθλημα όπως σε αντρικό επίπεδο με μικρές αποκλείσεις (απογόρευση pick n roll,αμυνας ζώνης,παγιδας και πίεσης σε όλο το γηπεδο καθώς κ συμμετοχή όλων των παιδιών) πως ένας προπονητής θα αλλάξει τη νοοτροπία της διοίκησης και των γονιών?
Είμαι σαφώς υπερ σε όλα όσα προτείνεται για το πως πρέπει να δουλεύουμε αλλα νομίζω πως και ο συγκεκριμένος προπονητής αν δεν είχε το θεσμίκο πλαίσιο να τον στηρίζει θα έκανε τα σωστά πράγματα.Δυστηχώς για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε τις σωστές αθλητικές μεθόδους ήμαστε μόνοι μας εκτός αν έχουμε τη τύχη να συνεργαζόμαστε με υγιείς πνευματικά διοικήσεις και γόνεις.Είμαι ενας απο τους τυχερούς αλλα ίσως θα έπρεπε απο τη πλεύρα μας να βοηθήσουμε και τους άτυχους οι οποίοι για να μη χάσουν τη δουλεία τους ασχολούνται με το πως θα κερδίσουν βραχυπρόθεσμα κ όχι μακροπρόθεσμα.
Με σεβασμο και εκτίμηση
Γιώργος

dorothee bandini είπε...

Здравейте!
Имате нужда от финансиране за вашия дом, за вашия бизнес, за покупка на кола, за закупуване на мотоциклет, за да създадете ваша собствена бизнес, за вашите лични нужди повече съмнение. Кредит се връща в срок от 12 до 300 месеца в зависимост от размера на кредита (3000 евро до 10.000.000 евро) и срок на погасяване. номинална лихва от 2% до 5 % в зависимост от размера на вашия заем. Моля, задайте вашите искания за кредит точната сума, която искате и датата на падежа по ваш избор. За всяка заявка, моля, пишете ми директно на адрес
E-mail по-долу: mutuelcreditplus@gmail.com
E-mail по-долу: mutuelcreditplus@gmail.com
Благодаря ви